saniye saniye değişir mi insanın modu? benim değişiyor. bi an bakıyorum kederin dibine vurmuşum, kötümserim, mutsuzum. bi an da bakıyorum sanki müjdeli bi haberle kendimden geçmişim. sanki dünyadaki bütün insanlar bana çalışıyor. bu hissi bilir misiniz? aslında hayat dediğimiz tanrının yazdığı bi senaryo. kişiye özel. bana özel. bireyler, yani sizler bana oynuyorsunuz hep. "onun şu anda mutlu olması gerek" diyorsunuz, sonra da hemen bana müjdeli bir haber veriyorsunuz. ya da tam tersi. of bilmiyorum. kısacası bu hayatta bir tek ben varmışım gibi hissediyorum bazen. başrol oyuncusu ben ve yanındaki hiçkimseleri...
böyle garip bir ruh halindeyim işte havalardan mıdır nedir ki bilinmez. saçma sapan diziler filmler izleyerek doğru aşkı, doğru savaşı, doğru dramı oralarda arıyorum bu sıralar. kendimden kaçarak. düzenden uzaklaşarak... bu yazdığım şeyler arasında da hiçbi düzen yok nitekim.