Seni sevmeler cumhuriyetinde…
Gözyaşlarım…
Kafiye olsun…
Diye değil…
Nasıl zorsa bitti demek, ismin harf harf, sökül sökül ufalıyor dudaklarımda…
İçimde sanki bir bulanıklık.
Karmakarışık.
Uzak.
Beraberiz, toprağın altında ölüme elele tutuşmak gibi.
İki kırlangıcın bir sağ kanadı, bir sol… Özgürlüğe, birliğe fazladan bir çırpınış.
Yara aldıysa faydasız, bir kanatla uçamaz kuşlar.
Doğanın dengesi.
Bir yan sen, bir yan ben.
Aşk gibi.
Ben burada, sen orada.
Özledim… Bizi bağlayan tutkal, ağlatan yağmur, sen ve ben…
Sevmiyorum seni
Eksiğim sadece.
Sensiz eksiğim. Yok değilim, eksiğim. Ben eksi bir.
Gülüyorum eğleniyorum.
Eksiğim oysa. Kimse fark etmiyor. Çıplağım. Kıyafetim yok. İpekten kumaşlar bezemişim üstüme, çıplağım.
Utanıyorum.
Ben gülebilirim ama gülüşlerim çıplak.
Eksik.